Wednesday, January 18, 2017

မင္း၊ မိတ္ေဆြနဲ ့ခ်စ္သူ (ဦးေရႊေအာင္)

မင္း၊ မိတ္ေဆြနဲ ့ခ်စ္သူ (ဦးေရႊေအာင္)
August 20, 2012 at 2:58pm
ဆဌမ အက်ဳိးမွာ ဥပေဒသကို ေပးျခင္း ျဖစ္သည္။
ရသစာေပျဖင့္ ေလာက၏ အစီးအပြားကို ေဆာင္ရြက္ရန္ အားထုတ္ေသာအခါ ဥပေဒသကို ေပးရသည္။
ဥပေဒသ ေပးျခင္းနွင့္ ပတ္သက္၍ စာေပအဖြဲ ့မ်ားကို ၃မ်ဳိး ခြဲျခား သတ္မွတ္ၾကသည္။ ထိုစာေပအဖြဲ ့ ၃ မ်ဳိးဆို ့မွာ (၁) သဒၵပဓာန စာေပ၊ (၂) အတၳ ပဓာန စာေပ၊ (၃) ရသ ပဓာန စာေပတို ့ ျဖစ္ၾကသည္။
(၁) သဒၵပဓာန စာေပ။ ။ သဒၵပဓာနစာေပ ဆိုသည္မွာ သဒၵါသေဘာ ျပဌာန္းသည့္ စာေပျဖစ္သည္။ ဤအမႈမ်ဳိးကို လုပ္ရမည္၊ ဤအမႈမ်ဳိးကို မလုပ္ရဟု လုပ္သင့္၊ မလုပ္သင့္ အဆံုးအျဖတ္ေပးရာ၌ စကားလံုးမ်ား၊ ၀ါက်မ်ား၏ တိုက္ရိုက္ အနက္အတိုင္း လိုက္နာေဆာင္ရြက္ရေသာ စာေပမ်ဳိး ျဖစ္သည္ဟု ဆိုလိုသည္။ ထိုစာေပမ်ဳိးတြင္ တရားဥပေဒမ်ား၊ ဘာသာေရး ပညတ္ေတာ္မ်ား စသည္တို ့ပါ၀င္သည္။ ထို သဒၵပဓာန စာေပကို မင္းႏွင့္တူေသာ စာေပဟု ဆိုၾကသည္။ ထိုစာေပမ်ဳိးျဖင့္ လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္ အဆံုးအျဖတ္ေပးထားလွ်င္ ေပးထားသည့္အတိုင္း လိုက္နာေဆာင္ရြက္ရသည္။ ယုတၱိေဆာင္၍ ဆင္ေျခေပးရန္ မတတ္ေကာင္း။ စာလံုးတိုင္း စာလံုးတိုင္းကို မင္းကဲ့သို ့ သေဘာထား၍ ေလးစားရေလသည္။
(၂) အတၳပဓာန စာေပ။ ။ အတၳပဓာန စာေပ ဆိုသည္မွာ အနက္သေဘာျပဌာန္းသည့္ စာေပျဖစ္သည္။ ေဆာင္ရန္ႏွင့္ ေရွာင္ရန္ကို ဥပေဒသ ျပဳရာ၌ စာေပတြင္ တိုက္ရိုက္ေဖာ္ျပထားသည့္ အတိုင္း လိုက္နာရန္ မလိုအပ္ဘဲ အနက္ အဓိပၸာယ္အလိုက္ လိုအပ္သလို လိုက္နာ ေဆာင္ရြက္ရသည့္ စာေပမ်ဳိး ျဖစ္သည္ဟု ဆိုလိုသည္။ ထိုစာေပမ်ဳိးတို ့တြင္ သမိုင္းမ်ား၊ အတၳဳပၸတၱိမ်ား စသည္တို ့ပါ၀င္သည္။ ထို အတၳပဓာန စာေပကို မိတ္ေဆြႏွင့္တူေသာ စာေပဟု ဆိုၾကသည္။ မိတ္ေဆြသည္ မည္သည့္အခါမွ် မင္းကဲ့သို ့အမိန္ ့ေပး၍ မညႊန္ၾကား။ လုပ္သင့္ မလုပ္သင့္ အက်ဳိးအေၾကာင္းျပ၍ အၾကံေပးသည့္ သေဘာမ်ဳိးကိုသာ ေဆာင္ရြက္သည္။
(၃) ရသပဓာန စာေပ။ ။ ရသပဓာန စာေပ ဆိုသည္မွာ သဒၵါလည္း မျပဌာန္း၊ အနက္လည္း မျပဌာန္း၊ ရသသာ ျပဌာန္းသည့္ စာေပျဖစ္သည္။ ရသပဓာန စာေပမ်ဳိးျဖင့္ ေလာကကို ျပဳျပင္ရန္ အားထုတ္ေသာအခါ ထူးျခား၍ စြဲမက္ဖြယ္ ေကာင္းေသာ ရသျဖင့္ ပထမ ယစ္မူးေစၿပီးမွ လိုရာကို လိုက္နာ ေဆာင္ရြက္ေစသည္။ ထိုစာေပမ်ဳိးတြင္ ကဗ်ာ၊ ျပဇာတ္၊ ၀တၳဳ စေသာ ရသစာေပတို ့ပါ၀င္သည္။ ထို ရသပဓာန စာေပကို ခ်စ္ဇနီးႏွင့္တူေသာ စာေပဟု ဆိုၾကသည္။ ခ်စ္ဇနီးသည္ မိမိ ေဆာင္ရြက္လိုေသာ လုပ္ငန္းတစ္ခုကို ေဆာင္ရြက္ရန္ မင္းကဲ့သို ့လည္း အမိန္ ့မေပး၊ မိတ္ေဆြကဲ့သို ့လည္း အၾကံမေပး၊ ႏွစ္သက္ဖြယ္၊ စြဲမက္ဖြယ္ ရသကိုသာ ေပးေလသည္။ ရသ ျဖင့္ မူးယစ္ေစၿပီး လိုရာကို ေဆာင္ရြက္ရန္ အားထုတ္သည္။
မင္း၊ မိတ္ေဆြ၊ ခ်စ္သူ သံုးဦးတို ့တြင္ မည္သူသည္ အစြမ္းသာ၍ ထက္သည္ကို မိမိတို ့၏ ကိုယ္ေတြ ့ျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေပသည္။ အမွန္အားျဖင့္ လူသားတဦး၏ ဘ၀ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ မင္းလည္းလိုအပ္သည္။ မိတ္ေဆြလည္း လိုအပ္သည္။ ခ်စ္သူလည္းလိုအပ္သည္။ သံုးဦးသံုးဖက္လိုအပ္သည္။ သို ့ရာတြင္ ထိုလိုအပ္မႈ၌ ဒီဂရီ အနည္းအမ်ား ရွိသည္။
ဦးေရႊေအာင္။ ရသစာေပ၏ရသ (ႏွာ ၃၇-၃၈)

Friday, January 13, 2017

ဘတ္စ္ကားေပၚက အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္မ်ား

ဘတ္စ္ကားေပၚက အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္မ်ား
-
တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ဒုတိယႏွစ္မွာ (1971)
-
တကၠသိုလ္ေလ့က်င့္ေရး တပ္ရင္း ေႏြရာသီ ကြင္းဆင္းၿပီး ျပန္လာတာ။
-
တစ္လတိတိ မင္းကုန္း ေလ့က်င့္ေရး တစ္မွာ အေမာင္းခံလိုက္ရတာ၊ စုတ္ျပတ္သပ္လာတယ္ မဲတူးလိူ ့ေပါ့
-
စခန္းသိမ္းေတာ့ ယူနီေဖါင္း အသစ္ကို ထုတ္ေပးလိုက္က်တယ္၊ အဲဒါကို ဝတ္ၿပီး ျပန္လာတယ္၊ ခါးမွာက လစာရတဲ့ ၈၀က်ပ္ထဲက ၃၀ေပးဝယ္လာတဲ့ ေဂၚရခါးဒါးကို ခ်ိတ္ထားတယ္။၊ ကစ္ဘက္အိပ္လို ့က်ေနာ္တို ့ေခၚတဲ့ အိပ္ရွည္ထဲမွာက စစ္သားထံုးစံ အားလံုးကို စုထည့္ထားတာေလ အဲဒါလြယ္လို ့ေပါ့၊ အဲဒီ အခ်ိန္က စစ္သားဆိုတာ hard hat ဦးထုတ္အမာေတြပဲ ေဆာင္းခြင့္ျပဳတာကေန ေတာနင္းဦးထုပ္ jungle hat ေတြကို ေျပာင္းေဆာင္းခြင့္ျပဳတဲ ့ႏွစ္ ယူတီစီက အထူးအခြင့္အေရး အရင္ဆံုး jungle hat ေတြ ထုတ္ေပးလိုက္တာ၊ က်ေနာ္ ဓါတ္ပံုထဲက အတိုင္းဆိုေတာ့ တကယ့္ တိုက္ခိုက္ေရး တပ္ရင္းကပံုစံ
-
ကားေတြက တကၠသိုလ္အထိပဲ ပို ့ေပးတယ္၊ ဒါနဲ ့ကမာရြတ္ကေန ၈ကားကို ျဖတ္စီးရတယ္၊ အိမ္က စပတ္လမ္းမွာကိုး
-
တက္ခါစ ေနရာမရဘူး။ မတ္တတ္ေပါ့၊ လက္မွတ္ခ ျပား ၂၀က်တယ္၊ က်ေနာ္ လက္မွတ္ဝယ္တယ္
-
လက္မွတ္ေရာင္းတာက ပင္စင္စား စစ္သားၾကီးျဖစ္မွာ စစ္အက်ၤီ အႏြမ္းႀကီးနဲ ့
-
က်ေနာ့္ စစ္ဝတ္စံုက တကသတံဆိပ္မပါဘူး၊ ေလ့က်င့္ေရး ဒဏ္ေၾကာင့္ မဲတူးေနတာ လူကလဲ က်စ္လစ္ေနတာဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားတို ့ အေခၚ ခေလးစစ္သားေပါ့ဗ်ား အသက္ကလဲ တကၠသိုလ္ မဝင္ခင္ကို ဆယ္တန္းႏွစ္မျပည့္လို ့ ႏွစ္ႏွစ္ေနခဲ့ရတဲ့ေကာင္
-
လက္မွတ္ေရာင္းဆရာႀကီးဟာ က်ေနာ္ေပးတဲ့ပိုက္ဆံ ျပား ၂၀ ကို မယူႏိုင္ဘူး၊ ၾကည့္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြ ဝဲေနတယ္
-
မယူဘူးတဲ့ ေခါင္းခါျပတယ္၊ က်ေနာ္လဲ ရွင္းမျပေတာ့ပါဘူး၊ ဒီအတိုင္းၾကည့္ေနမိတယ္
-
ဟံသာတီအလြန္ မွတ္တိုင္မွာ ထိုင္ေနတဲ့ထဲက ကေလးအေမတစ္ေယာက္ ထၿပီးဆင္းတယ္၊ ဗိုက္ၾကီးသည္၊၊ ကေလးက တစ္ဖက္နဲ ့၊ ျခင္းကလဲပါေသးတယ္
-
က်ေနာ္လဲ ဘာရယ္မဟုတ္၊ ကေလးကို ေပြ ့ၿပီး ေအာက္အထိ ခ်ေပးလိုက္တယ္ ပစၥည္းကိုလဲဆြဲ
-
ကားက ေစာင့္ေပးေနတယ္ ေအးေဆး
-
က်ေနာ္ျပန္တက္လာေတာ့ လြတ္သြားတဲ့ ထိုင္ခံုေနရာကို ဘယ္သူမွ ဝင္မထိုင္ထားဘူး၊ ေဘးက လူႀကီးတစ္ေယာက္က သားထိုင္လိုက္ေလတဲ့
-
အဲဒါ ဟိုးတံုးက ဘတ္စ္ကားေတြနဲ ့ ဟိုးတံုးက လူထုနဲ ့ဟိုးတံုးက တပ္မေတာ္
-
ဓါတ္ပံုက အဲ့ဒီေန ့မတိုင္ခင္ စခန္းသိမ္းတဲ့ေန ့က ရိုက္ထားတာေတြ

Saturday, December 31, 2016

ႏွစ္ေဟာင္းကို မဂၤလာရွိေသာ ႏႈတ္ဆက္ျခင္း

တစ္ခ်ိန္တံုးကေတာ့ ေမာင္ကို ့ဘဝက ဒီလို
ႏွစ္ေဟာင္းကို မဂၤလာရွိေသာ ႏႈတ္ဆက္ျခင္း (တစ္)
2 January 2012 at 10:56
ေရႊက်ီးညိဳ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းေလးနဲ့ အသက္၆၀ေက်ာ္အဖြားၾကီး အေမျမိဳင္ (ေဒၚေငြျမိဳင္) ကို အလႈမွာ ကခိုင္းေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္ရဲ ့၀န္ၾကီးခ်ဴပ္ ဦးနုက က်ဳပ္တို ့ငယ္ငယ္က ဒီအေမျမိဳင္ကို စြဲခဲ့ရဘူးပါသဗ်ာဆိုၿပီး က်ိတ္၀န္ခံသြားေၾကာင္း အေမေဒၚအမာက ျပည္သူခ်စ္ေသာ အႏုပညာသည္မ်ားစာအုပ္မွာ ေဖၚျပထားသဗ်။ အေမျမိဳင္ရဲ ့ ၾကာသီခ်င္းကိုလည္း နဂါးေဒၚဦးရဲ ့ အလႈပြဲတစ္ခုမွာ အတင္းကခိုင္းလို ့ကေတာ့ နဂါး ကိုယ္စားလွယ္ႀကီး တစ္ေယာက္က သူတို ့ ငယ္ငယ္က ဘယ္ေလာက္ ရူးခဲ့ၾကသလဲဆိုတာကို ဝန္ခံၾကေလရဲ ့
ဟုတ္ပ အျငိမ့္မင္းသမီးစစ္စစ္မ်ားရဲ ့ၾကာပစ္တာကို မၾကည့္ရတာၾကာေပါ့၊ အျပင္အၿငိမ့္ေတြမွာလဲ ၾကာမရွိေတာ့ဘူးထင္တယ္၊ စတိတ္ရႈိးေတြ၊ လူပ်က္ေတြရဲ ့အကေတြ မဟုတ္တာေတြ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ ပရိတ္သတ္က ေတာင္းဆိုတာပါဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ ့ပ်က္စီးေနတဲ့ အျငိမ့္ခန္းေတြမွာ ခန္ ့ခန္ ့ညားညား ျပင္ဆင္ထားတဲ့ အျငိမ့္မင္းသမီးတစ္ေယာက္ရဲ ့ ၾကာမ်က္လံုးကေလးကို မခံစားရတာၾကာေပါ့။
တေန ့က ၂၀၁၁ရက္ ေနာက္ဆံုးည ၀န္ထမ္းမိသားစုမ်ား ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြရဲ ့ဆုေပးပြဲအခမ္းအနားလုပ္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို ့ရဲ ့ ဘက္စံုသံုး multiple use အင္ၾကင္းခန္းမၾကီးမွာေပါ့၊ နိုင္ငံတကာ နဲ ့ျပည္တြင္း ဆီမီနာေတြ၊ အလုပ္ရံုေဆြးေႏြးပြဲေတြ သင္တန္းေတြ (တခါတရံေနရာမရရင္ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္း အခန္းကန္ ့ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ကိုင္ပလိုက္တာပါပဲ) အျပင္ ၀န္ထမ္းေတြအတြက္ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲမ်ား ေဆာင္ရြက္ပါတယ္၊ မလုပ္ဘူးတာ မဂၤလာေဆာင္နဲ ့အားကစားပဲက်န္ပါေတာ့တယ္ (ဆပ္ကပ္ကအစ ကဘူးတယ္)။
ယဥ္ေက်းမႈ အဖြဲ ့ေပါ့ဗ်ာ၊ ဒီတစ္ခါရြာစားက စိန္လွေငြ၊ ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ့္အဖြဲ ့နဲ ့သီခ်င္းတိုက္ေနတံုး သူဆိုင္းလာဆင္ရင္း ျပဳံးၿပံဳး ၿပံဳးၿပံဳးနဲ ့လာႏႈတ္ဆက္သြာတယ္၊ ေက်ာင္းတုန္းကထဲက သူက ေရတပ္ စိန္ျမင့္ခိုင္ရဲ ့တပည့္ထင္ပါ့။
၀န္ထမ္းေတြ ေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ရတာ၊ တာ၀န္ခံ၇တဲ့ လူကေတာ့ မေခ်ာင္ဘူး၊ ဒါေပမဲ့ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ပဲ အားလံုး ျပိဳင္ပြဲေတြ ၿပီးသြားတယ္၊ ျမန္မာသံစဥ္၊ စတီရီယိုသံစဥ္အျပင္၊ ဆုရဘူးထားတဲ့ လူေတြ မျပဳိင္နဲ ့ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ၀ိုင္းၿပီး သမထားတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ညႊန္ခ်ဴပ္ရဲ ့ျပိဳင္ခ်င္မွာေပါ့ကြာ၊ သူတို ့ကို ပညာရွင္တန္းဆိုၿပီး သတ္သတ္ျပိဳင္ခိုင္းကြာဆိုတဲ့ စကားေၾကာင့္ ဆုသံုးမ်ဳိး တမ်ဳိးကို ႏွစ္သိမ့္ဆုအပါအ၀င္ ေလးဆု ေပါင္း ၁၂ဆုေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။
ထမနဲပြဲကို ၂၉ရက္ေန ့ကလုပ္တယ္၊ မင္းေျခာက္လံုးပတ္အဖြဲ ့နဲ ့တီးကြာဆိုေပမဲ့ ေျခာက္လံုးပတ္ဆရာက အေဖေသလို ့ဆိုၿပီးေတာျပန္သြားေလရဲ ့၊ ကၽြန္ေတာ္ေျပာဘူးသလိုပဲ ျမန္မာ၀ိုင္းက ေျခာက္လံုးပတ္ (ပတ္မေခ်ာင္)က အေရးၾကီးတာ သူမရွိ ဘာမွလုပ္မရ။ ဒါနဲ ့ပဲ ျမန္မာ Guinness book သာရွိရင္ စံခ်ိန္တင္လို ့ရမယ္၊ ထမနဲပြဲကို (အျပင္က ေခၚလာတဲ့ ဒိုးပတ္၀ိုင္းေလးေတာ့ပါရဲ ့) စႏၵယား ကိုသိန္းျမင့္သန္း လိုက္၀ယ္ေပးထားတဲ့ Yamaha ARIUS YDP-V240 (သိတဲ့လူမ်ား အဲဒီအေကာင္ ဘယ္ေလာက္ ေစ်းၾကီးတယ္ဆိုတာ သိၾကမွာပါ)ရယ္ သူကထြက္တဲ့ ဒ၇မ္ဆက္ေတြရယ္၊ lead, rhythm, base ဂီတာသံုးလက္ရယ္၊ လံုး၀ကို ေနာက္ဆံုးေပၚ စတီရီယို ေပါက္ကြဲသံစဥ္မ်ားနဲ ့လုပ္လိုက္၇ပါေၾကာင္း၊ နပန္းဆံရယ္၊ ခ်စ္အာ၇ံုရယ္ကလြဲရင္ ကၽြန္ေတာ့္တာ၀န္က စတိုင္ နံပတ္ေတြရယ္ တင္ပို နံပါတ္ေတြ၇ယ္ ၇ိုက္ထဲ့ရံုပဲ၊
ပါခ်ဴပ္၇ဲ ့စာစုေတြမွာ အေမအိုၾကီးလို ့တင္စားထားတဲ့ သစ္ေတာတကၠသိုလ္က ကၽြန္ေတာ္တို ့ေခတ္ ရဲ ့(၁၉၇၀-၇၆) ရဲ ့အစဥ္အလာကို ဂီတာ ပညာရွင္မ်ားေမြးထုတ္ခ်င္းကိစၥမွာေတာ့ ထိန္းသိမ္းထားစဲပါ၊ အခုမွ လုပ္သက္ ၂ႏွစ္ရွိေသးတဲ့ ေတာအုပ္ၾကီး ညိငယ္မ်ားနဲ ့အဘိုးၾကီး ညႊန္မႈးတို ့ရဲ ထမနဲပြဲ ဂီတာ၀ိုင္းေပါ့ဗ်ာ၊
အဲ ေရးရင္ ေဘးေတြ ေရာက္ျပန္ၿပီ၊
ကဲ ဆုေပးပြဲၾကီးၿပီးလို ့ယဥ္ေက်းမႈေဖ်ာ္ေျဖေနပါၿပီ၊ ေရးစရာေတြကေတာ့ ေတြ ့ေသးတာပဲ
စတာက အပ်ဳိေတာ္ယိမ္း။
ေမာင္ကို ေမာင္ကို (မင္းဘာမဆို အျပစ္တင္တဲ့ စိတ္ေတြေဖ်ာက္)
ဒါေပမဲ့ မရဘူးဗ်ာ ေရး၇မွာပဲ။
အပ်ဳိေတာ္ ၁၂ခန္းလို ့ေရးေတာ့မလို့။
ေက်ာင္းမွာ စတီးတုန္းက ၁၂ပုဒ္တိတိရွိထင္ပါ့၊
ေလးကၽြန္းစၾကာ လူပ်ဳိေမာင္ေထြး၊ (ကန္ေတာ့ပြဲနဲ ့စင္တိုင္ျခင္း)
မဂၤလာရယ္မွ မ႑ိုဳင္ေလ သိၾကားနတ္သံ၊ ေနာက္ တၾကိမ္ရယ္မွ ႏွစ္ၾကိမ္ေလ ရြာေတာ္ရွင္ နတ္သံ(နတ္သံပစ္ျခင္း)
အတူေလးရယ္တဲ့ ယွဥ္ကာျပဳိင္၊ သန္းေခါင္ကို ညမွတ္ပါလို ့အရပ္ကေလးကိုတဲ့ အားမနာ၊ ပုဆိုးကြက္၀ါ ၾကက္ျပာပိုက္ပါလို ့၊ ေလာင္းစရာေရႊမရွားပါဘု၊ ေရႊနန္းသူ ယဥ္ေလႏြဲ ့ရယ္၊ ခ်စ္လို ့ရယ္လို ့ထင္ပါသေလ မင္ရွာေရာ့သလား၊ ညေန ညေန စီတယ္ေလ၊ (ယိမ္းအကမ်ား၊ နတ္ယိုင္အက၊ ၾကက္တိုက္အက၊ အပ်ဳိေတာ္ ပလို ့(ဖင္ပစ္ကတာကအစပါပါ့)
နတ္ယိုင္မွာ ေရႊျပံဳးကို သြားမယ္လို ့ ငွက္ခါးတဲ့ သံုးေတာင္ ေျပာင္ေလာက္ေအာင္ေသြး၊ ေနာက္ မရွက္ဘူးလား မေၾကာက္ဘူးလား ေသာက္ေခၚက်ဴးတဲ့ မင္းညီေနာင္။
ေနာက္ဆံုး ကၽြန္ေတာ္ေလ ေရႊျပံဳးသားနဲ ့ခ်တယ္။
အဲ ၁၂မ်ဳိးလို ့ေျပာ၇တာေပါ့၊
အခုေတာ့ အပ်ုိဳေတာ္ ၁၂ခန္းလို ့ေျပာမရေတာ့ပါ၊ အတူေလး၇ယ္တဲ့ရယ္၊ ေနာက္ ေလာင္းစရာ ေငြမရွာပါဘု၊ ၿပီးတာနဲ ့ညေနညေနစီ၊ ၃ပုဒ္ပဲကတယ္၊ ေနာက္ နတ္ဒိုးေတြနဲ ့ဘယ္လိုဆံုးသြားမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး။
ေနာက္အက မကိုဋ္အက၊ သံုးေယာက္ကတယ္၊ လူ၇ႊင္ေတာ္ေတြက တကယ္ေတာ့ အကပညာရွင္ေတြလို ့ေနာက္ပိုင္းမွာ ေျပာပါတယ္။ ေ၇ြတညာယိုးဒယားနဲ ့၊ တကယ့္ ယိုးဒယားအေငြ ့အသက္ေတြ လႊမ္းမိုးေနတဲ့ အကပါပဲ၊ ဆိုင္း၀ိုင္းၾကီးနဲ ့ေရြတညာကို တီးတာ (ေက်ာင္းမွာတံုးက သီခ်င္းၾကီး၀ိုင္းလႊင့္ေတာ့ ေ၇ြတညာကို ရြာစား ေဌး၀င္းက ေၾကးေနာင္ကို ပတၱလ်ားလက္ခတ္ေလးနဲ ့တီးေပးတာ မွတ္မိေနပါတယ္၊ ေရြတညာဟာ ေၾကးသြားလို ့ဆိုတဲ့အတိုင္း ေၾကးေနာင္သံေလးနဲ ့၊ သူ ့ရဲ ့အဖိအႏွိပ္ အ၀ိုက္ကေလးေတြနဲ ့မွာ ဆီအိမ့္ေနတဲ့ ခံစားမႈကို ေပးႏိုင္တာပါပဲ၊ ေဌး၀င္းဟာ အဲဒီလို အိုင္ဒီယာေတြ ထုတ္ႏိုင္တယ္ဗ် ၊ ေရနံေခ်ာင္း ေရနံေျမမွာ ပြဲသြားကၾကတံုးက အၿငိမ့္ခန္းမွာ (၁၉၇၈) ေဌး၀င္းက ဒိုးတီးတာ၀န္က်တယ္၊ ဒိုးဆရာ၂ေယာက္ စင္ေပၚတက္ၿပီး ကေတာ္မူၾကတယ္ေလ၊ မင္းသမီးက အလႈ ့ရွင္သီခ်င္းနဲ ့ကတယ္၊ အဆိုပုဒ္အဆံုးမွာ ပါတဲ့ အလႈ ့ရွင္မွန္း အားလံုးက သိၾကပါတယ္ရွင္ ---တုိင္ေပၚအလံစိုက္ခ်င္ဆိုတဲ့ နရီ ႏွစ္၀ါးစာေလးထဲမွကို ေဗ်ာၾကီး တျဗံဳးျဗံဳးနဲ့ ေကာက္ထုပလိုက္တာ၊ ပရိတ္သတ္ကေတာ့ထားလိုက္ စာေပေဟာေျပာပြဲ ၿပီးလို ့စင္ေပၚကေန ပြဲၾကည့္ေနတဲ့ သြားေလသူ ကိုသုေမာင္က ေျပးဆင္းလာၿပီး ဒိုးဆရာ ေဌး၀င္းကို ခင္ဗ်ားဗ်ာ ခင္ဗ်ားဗ်ာနဲ့ ေက်ာကို လာထုတာ)။
ႏွစ္ေဟာင္းကို မဂၤလာရွိေသာ ႏႈတ္ဆက္ျခင္း(ႏွစ္)
2 January 2012 at 12:17
မေန ့က ပါခ်ဴပ္နဲ ့ပြဲအေၾကာင္းေတြ စားျမဳံ ့ျပန္ၾကရင္း နတ္အကဟာ တကယ့္ကို ျမန္မာ့ရိုး၇ာစစ္စစ္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာမိတယ္၊ မကိုဋ္အကက ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေအာင္ကက ေကာင္းေလေလ ယိုးဒယားႏိုင္ငံရဲ ့အေငြ ့အသက္ကို ခံစား၇ေလေလပဲ။
ကၽြန္ေတာ့္ ယူဆခ်က္ကေတာ့ ရိုးရာယံုၾကည္မႈကေန ေပါက္ဖြားလာတဲ့အကေတြကမွ တကယ့္ရိုးရာပါပဲ။
ေနာက္ အကေတြ ၿပီးသြားေတာ့ အျငိမ့္ခန္းစပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က ရံုးခန္းျပန္လာၿပီး တရား၀င္သစ္ကိစၥ ေဒၚၾကီးစိုး (အေမးႏြားေက်ာင္းသူ)ကို ျပန္ရွင္းေနတံုး၊ ပြဲခင္းထဲမွာ (အဲ ပြဲခမ္းမ ထဲမွာ) ျပသနာေပၚေနေလရဲ ့။
ကၽြန္ေတာ္လဲ ျပန္ထိုင္ေရာ စီမံညႊန္မႈးက ကပ္ေျပာတယ္ ခုနက ေမးေနတယ္ `၀င္း၀င္း´ကို `ေဆာင္းလရာသီ´ ဆိုခိုင္းထားတယ္တဲ့။ ခင္ဗ်ားအဖြဲ ့ထဲမွာ ၀င္း၀င္းဆိုတာ၇ွိလား ကၽြန္ေတာ္မရွင္းလို ့ျပန္ျပန္ေမးေနေတာ့ ဆရာသမားက ေမာင္ေမာင္သန္းသြားေမးလို ေျပာလိုက္လို ့၊
ကၽြန္ေတာ္လဲ ေၾကာင္သြားတယ္ ေနာက္မွ သတိရတယ္ `ေဆာင္းလရာသီ´က `ေဒၚ၀င္း၀င္းေအး´ ေဆာင္းအျငိမ့္မင္းသမီးဆိုထားတာေလ ညႊန္ခ်ဴပ္ အသဲစြဲသီခ်င္း။ ဟုတ္ၿပီ ကၽြန္ေတာ္သိၿပီဆိုၿပီး အျငိမ့္စင္ေနာက္ကို သြားရျပန္သေကာ၊ စတိတ္ဂ်္ ဒါရိုက္တာလုပ္ေနေသာ ဦးေက်ာ္ေဆြ (အဆိုရွင္ လ/ထညႊန္မႈးထင္ပါ့) က ဆရာဘာမ်ားလဲတဲ့ (ေစာေစာပိုင္းက ေက်ညာသူေတြကိုပဲ ဆုေတာ္ေငြေတြ လာလာေပးေနတာ ဒိတစ္ခါေက်ာ္လာၿပီဆိုေတာ့ ျပသနာသယ္လာၿပီဆိုတာ သိတယ္။ သူတို ့ကလဲ ကၽြန္ေတာ္တို ့ဆီလာကရင္ သီခ်င္းဂ်ီးမ်ားလြန္းလို ့ အင္မတန္ညီးတာကလား။
ဆရာေရ ေဆာင္းလရာသီေလး လုပ္ပါအံုးဗ်ာ၊
ဟာဗ်ာ မစခင္ကပဲ လက္ရည္တျပင္တည္းဆိုလို ့သီခ်င္းတပုဒ္ ျဖဳတ္ၿပီး အျငိမ့္ထဲမွာ ဆိုဘို ့လုပ္ထားတာ၊ အခု ေနာက္တစ္ပုဒ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို ့ခြင္ေတြ ပ်က္ကုန္ၿပီ။ ႏွစ္ပုဒ္မျဖဳတ္နိုင္ေတာ့ဘူး၊ တပုဒ္ပဲရႏိုင္မယ္၊ ျပန္ေျပာေပးပါ ဘယ္အပုဒ္ျဖဳတ္၇မလဲ၊
ဘယ္သီခ်င္းဆိုခိုင္းလို ့လဲဆိုၿပီး အျငိမ့္မင္းသမီးက ေမးလိုက္သံ ၾကားလိုက္ရပါတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္ ဒုတိယမင္းသမီးထြက္ေနၿပီဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေၾကာင္သြားတယ္၊ ယဥ္ေက်းမႈ ေရႊ့ျမန္မာ အျငိမ့္က နွစ္လက္ပဲ ကေလ့ရွိတာဗ်၊ စပ္မစုႏိုင္ဘူး ပြဲခင္းထဲ ျပန္ေျပးရျပန္တယ္၊ ေအး လက္ေရတျပင္တည္းျဖဳတ္လိုက္ကြာဆိုတာနဲ ့ကၽြန္ေတာ္ စင္ေနာက္ ျပန္ေျပးရျပန္ေရာ။
ေနာက္ဆံုးမင္းသမီးက ေဒၚျမင့္ျမင့္ၾကည္ကိုးဗ်ား၊ ဘယ္သူက ကခိုင္းတာလဲဆိုၿပီး သူေမးေနသံလဲ ၾကားခဲ့ရတယ္၊ ညွိၿပီး ျပန္အထြက္ ခမ္းမၾကီးေဘး ကြက္လပ္မွာ လူတစ္ေယာက္ ဒိုေရမီဖါေတြ ေအာ္လို ့၊ လားလား သစ္ေတာေရာက္ေနတဲ့ ဆိုင္းဆရာက စိုက္ပ်ဳိးေ၇းလား ျပည္ေထာင္စုဘဏ္လားမသိတဲ့ ပြဲက (ယဥ္ေက်းမႈက ဒီညကို စီးပြာေရးေသာင္းက်န္းၿပီး ၃ပြဲေတာင္ လက္ခံထားဆိုပဲ) ေမာင္းသမားကို လက္ကိုင္ဖုန္းနဲ ့သီခ်င္းခ်ေပးေနတာ၊ ကၽြန္ေတာ္ ဟာ ဖက္စ္နဲ ့ထိုးေပး၇မလားဆိုေတာ့ ဟုိဘက္က နံပါတ္မသိလို ့ဘာဆရာတဲ့ ေက်းဇူးပါတဲ့၊ ေအာ္ ငါတို ့ဆိုင္းေလာကၾကီး တယ္တိုးတက္ေနပါလားဆိုၿပီး ပီတိေတြ လႊမ္းသြားေလရဲ ့။
ျမင့္ျမင့္ၾကည္ထြက္လာပါၿပီခင္ဗ်ား၊
လွသဗ်ား အသက္ ၄၇နွစ္ဆိုတာ မယံုရဘူး
မိတ္ကပ္က တကယ္ေကာင္းဗ်ာ၊ မ်က္ႏွာကေလးကို မႈံေနတာပဲ၊ ဓါတ္ပံုေတြ မရေသးလို ့ တင္ေပးမယ္။
ကတာေတြဘာေတြေတာ့ သိပ္မေရးေတာ့ပါဘူး၊ အစမွာေရးထားတဲ့ ၾကာၾကာ။
ဒုတိယအပုဒ္အေနနဲ ့ေဆာင္းလရာသီကို ဆိုပါတယ္၊ ရာသီနဲ ့လဲ အကိုက္ ေနာက္ ေတာင္းဆိုထားတဲ့ သီခ်င္းေလးဆိုၿပီး ဆိုကကရင္း
ၾကာတခ်က္ပစ္လိုက္ပါသဗ်ား။
ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ျမင္လိုက္တာကို မယံုႏိုင္လို ့၊ ျပည္ေထာင္စု၀န္ၾကီး မိသားစုက စင္တည့္တည့္မွာ သီခ်င္းေတာင္းတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာက ညာဘက္မွာ၊ ညာဘက္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကာတစ္ခ်က္ ပစ္ထဲ့လိုက္တာ။
မာလာေဆာင္ လူရႊင္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ့္မဒမ္က ညႊန္ခ်ဴပ္ေနာက္ တတန္းေက်ာ္မွာေလ၊ သူကိုယ္တိုင္လဲ ေသေသခ်ာခ်ာ ျမင္လိုက္တယ္၊ သူကေတာ့ လူရႊင္ေတာ္ၿပီၿပီ ရွင့္ဆရာေတာ့ ညအိပ္ရေတာ့မယ္မထင္ဘူးတဲ့။
ကၽြန္ေတာ့္ညီေတာ္ေမာင္ ပါခ်ဴပ္ကေတာ့ (သူက ဆရာ့ေနာက္ကအတန္းမွာ) အကိုကလဲ ကၽြန္ေတာ့ဆီကို ပစ္တာပါတဲ့ အတင္း၀င္လုေနရဲ ့၊ Daw Kyi Kyi Soe ကို ဘိုင္စကယ္ေနာက္ခံုကေန တင္နင္းတယ္ဆိုတဲ့ ကိုျမင့္ဦး။
ကၽြန္ေတာ္အခု ကေနတဲ့ ဒိဗြီဒီကို ေတာင္းထားတဲ့ အဲဒိေနရာကို screen capture လုပ္ၿပီး ျပန္တင္ေပးအံုးမယ္၊
ေရွ ့တည့္တည့္ကေန ျမင္လိုက္ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ေတာင္ အခုအထိ ရင္ထဲ အဲဒီၾကာအၾကည့္ေလးက ေႏြးေနတံုးဗ် (မဒမ္က ဘာျဖစ္လို ့ျမင့္ျမင့္ၾကည္ကို ငါးေသာင္းေလာက္ ဆုမခ်လဲဆိုထားလို ့ေျပာရဲတာဗ်ား)
အခုစာေရးေနတံုးလဲ ဆရာ့ဆီက မင္းတို ့အတြက္ဆိုၿပီး ဘလက္ေလဘယ္အပါအ၀င္ ျခင္းၾကီးတျခင္းေရာက္ေနၾကာင္းပါ၊ ဂုဏ္ျပဳျခင္းၾကီး (တီး၀ိုင္းသမားေတြကို ေပးေၾကာင္း အခုတင္ confirm ရပါတယ္)
ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ ့ေတြလဲ သူတို ့ေလွ်ာက္ထားတဲ့ သစ္ပါမစ္ေလးေတြ က်ၾကပါေစလို ့ဆုေတာင္းပါတယ္။
(လူ၇ႊင္ေတာ္ ၀မ္းတူးနဲ ့အာျပဲ တို ့ကေတာ့ ပါမစ္ရရင္ ဘာလုပ္မွာလဲဆိုေတာ့ အိမ္ေဆာက္ဘို ့မဟုတ္ သြားၾကားထိုးတံနဲ ့မီးျခစ္ဆံ လုပ္ဘို ့ပါတဲ့ခင္ဗ်ား!!!!!!!)
အမွန္ေတာ့ သူတို ့နဲနဲပိုသြားပါတယ္ သြားၾကားထိုးတံနဲ ့မီျခစ္ဆံေရာင္း၇ေလာက္ေအာင္ေတာ့ မဆိုးေသးပါဘူး၊ အခုဟာက အီၾကာေကြးအဆင့္ပဲ ရွိပါေသးတယ္ခင္ဗ်ား
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ၂၀၁၂

Thursday, December 29, 2016

သံုမႈံမ်က္ထား

သံုမႈံမ်က္ထား
စာဆို။  ။ မသိ
ဆိုသူ။  ။ ေမာင္ကို
(သံုမႈံမ်က္ထားနဲ ့ေတာ္ပါေပ့ခင္၊ စိမ္းၿပီလို ့ထင္) ၂
(အိုခင္ရယ္ ေမာင့္အပူ မေအး၊ လြမ္းတာနဲ ့ေဆြး) ၂
(ႏွမသည္ ခင္ေလး ေတြးျမင္မိေယာင္ မင္းဘာလို ့ ေရွာင္) ၂
အိုခင္ရယ္ ခင့္မိဘေတြ သေဘာတူတာကို ယူမယ္ၾကံေရာ့သလား၊ (ေသာကမီးေတြပြားပါလို ့ အေၾကာင္းကံရယ္ ဆိုးေလေပါ့ကြယ္) ၂။ (ႏွမအေပၚဝယ္ ခ်စ္မိတဲ့ အေရး (ေၾကာင့္)ေတြးကာပင္ ရင္ေလးမိေပါ့ကြယ္) ဘယ္နတ္ကယ္ ဘယ္ေဒဝါရယ္ ကူညီဝိုင္းပါလို ့ မႈိင္းမကာရယ္၊ (ရက္ရက္စက္စက္ သနားမဖက္ ျပဳရက္ေပ့ကြယ္) ၂၊ ခင္ေလးနဲ ့ ေဝးရေတာ့မယ္၊ တစ္ေယာက္ထဲ ေလာက အလယ္ဝယ္၊ အေၾကာင္းကံရယ္ ႏံုခ်ာေလေပါ့ကြယ္ ခင္နဲ ့ ဆံုေတြ ့ပရေစ့ကြယ္၊ သက္ေဝရယ္ ဆံုေတြ ့ပရေစ့ကြယ္

အိမ္အျပန္

တစ္ေယာက္ကေတာ့ နြမ္းလ် အိမ္ျပန္ေရာက္ေခ်ၿပီတကား
-
ကိုေမာင္ေမာင္သန္း က်ေနာ္လြမ္းတယ္ဗ်ာဆိုရင္
-
အႏုပညာအသင္းခန္းထဲမွာ စႏၵယား တစ္လံုးနဲ ့
ခေလးေတြစုၿပီး ျမိဳ ့မသီခ်င္းေတြ notes စာအုပ္ထဲရွိသမွ် အကုန္ခ်တီး
-
ေဘးကေန ထိုင္နားေထာင္ေနၿပီး
-
ၿပီးတာနဲ ့ အလြမ္းေျပသြားၿပီဗ်ာဆိုၿပီး ထြက္သြားတဲ့ဆရာ
-
ေနာက္ဆံုးျမင္လိုက္ရတာ
-
အင္ဗြဳိင္းခမ္းမမွာ
-
ကိုေမာင္ေမာင္သန္း က်ေနာ္ အေမရိကားသြားေတာ့မယ္လို ့ ႏႈတ္ဆက္သြားတဲ့ဆရာ
-
အိမ္ျပန္ေရာက္လာၿပီေပါ့
-
သြားႏွင့္ဆရာေရ
ပံု credit Vitctor Victor Tan တကၠသိုလ္ဘုန္းၾကြယ္

သစၥာတုိင္

သည္ေတာင္႐ုိး
က်ားဆုိးေပါရဲ႕။
ေမာင့္အခ်စ္
မၽွစ္ခ်ဳိးလုိက္ခဲ့။ ။


ဗိုလ္စိန္မွန္

21 May 2013
ဆဲမွ ျဖစ္တဲ့ ကိစၥေလးတခု ဖတ္ဘူးတယ္
ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚမွာ ေရာင္စံုသူပုန္ေတြ ၀ိုင္းေနေတာ့၊ ဖ်ာပံုလား ျမိဳ ့ကိုစီးေတာ့မယ္၊ ေငြတိုက္ကိုလဲ ေဖါက္ေတာ့မယ္၊ ျမို ့ကိုလဲ လုေတာ့မယ္
အဲဒီမွာ ဗိုလ္စိန္မွန္က (ေနာက္ေတာ့ ဗိုလ္မႈးစိန္မွန္ က်ဆံုး) ေငြတိုက္ကို အရင္ေဖါက္ပလိုက္တယ္၊
ၿပီး အရပ္သားေတြကို ေငြ၃၀၀ ရိုင္ဖယ္တလက္၊ က်ဥ္ဆံေပးၿပီးေတာ့ အေရးေပၚကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ ့ၿပီး သူပုန္ေတြကိုခံခ်တယ္
တိုက္ပြဲက်တဲ့လူေတြကို ခ်က္ျခင္း မိသားစုေတြကို ေထာက္ပံ့ေၾကး ထုတ္ေပးေတာ့ ရြတ္ရြတ္ခၽြံခၽြံ တိုက္ၾကတာေပါ့။
ဒါနဲ ့ပဲ ျမိဳ ့ကမက်ေတာ့ဘူး သူပုန္ေဘးကေန (သူပုန္စီးၿပီး ျပသနာမ်ဳိးစံုတက္မဲ့ေဘးကေရာ) လြတ္သြားတယ္၊
မၾကာမွီမွာပဲ ဗိုလ္စိန္မွန္ဆီကို ျပည္ထဲေရးဌာနက စာတေစာင္ပို ့လာတယ္
လူႀကီးမင္း ----ေငြတိုက္မွ ထုတ္ယူသြားေသာ အစိုးရပိုင္ေငြ သိန္း---ဆယ္အတြက္ မည္သို ့မည္ပံု သံုးစြဲခဲ့သည္ကို ရွင္းတမ္းေပးပို ့ပါ၇န္တဲ့။
ဗိုလ္စိန္မွန္ျပန္ပို ့တဲ့ ရွင္းတမ္းက တပ္မေတာ္မွာ နာမည္ႀကီးက်န္ခဲ့တယ္
စာရြက္ပိုင္းေလးမွာေရးေပးၿပီး လက္မွတ္ထိုးေပးလိုက္တာ
ရီးရီးရီး
အဲဒါေတြ အသံုးျပဳသည္ ရီး
ပံု
စိန္မွန္ တဲ့